DIMDY.NL

Peter en Lucie Furer

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte

Amerikaans én Engels

E-mail Afdrukken PDF

Zoals ook uit de elders op de site beschreven geschiedenis van de Amerikaans Sheltie blijkt zijn er vooral in het begin van de ontstaansgeschiedenis nogal wat lijnen te bespeuren. Dat heeft er onder meer in geresulteerd dat er ook nogal wat verschillen zijn tussen de Amerikaanse rasstandaard en de Engelse rasstandaard. Helaas is het er echter (nog) niet van gekomen dat beide standaarden ook als zodanig door de F.C.I. (Federation Cynologique Internationale) worden geaccepteerd en apart worden beoordeeld op shows, zoals wel het geval is bij de Engelse en Amerikaanse Cockerspaniel. Nederland is aangesloten bij de F.C.I. en de F.C.I gaat uit van de standaard van het land van oorsprong, dus van de Engelse standaard. Amerika is niet aangesloten bij de F.C.I.

Amerikaans type

american_type.jpg 

Engels type

english_type.jpg 

Inderdaad verschillen beide standaarden van elkaar, dat blijkt niet alleen uit de beide foto's hiervóór, maar ook uit de uitgangspunten verwoord in de rasbeschrijvingen.

Zo is de Sheltie volgens de English Shetland Sheepdog Club (ESSC) een kleine, langharige werkhond van grote schoonheid, in geen enkel opzicht lomp of grof, actief en sierlijk. Volgens de Amerikaanse Kennel Club (AKC) is de Sheltie een kleine alerte, ruwharige, langharige werkhond. Hij moet gezond zijn, behendig ('agile') en sterk ('sturdy'). De AKC voegt daar wel aan toe dat reuen een mannelijk uiterlijk en teven duidelijk een vrouwelijk uiterlijk moeten hebben.

De beide uitgangspunten komen voor een groot deel overeen, ook al wijst de ESSC in de inleiding op de grote schoonheid terwijl de AKC op de kracht wijst. Dat wil niet zeggen dat die kracht niet ook voor de Engelse Sheltie van belang is gezien ook het feit dat die kracht ook als een van de vereiste  karaktereigenschappen terugkomt in de rasstandaard van de ESSC.
Toch kan niet worden ontkend dat de twee lijnen van elkaar verschillen. De Amerikaanse Sheltie heeft in het algemeen meer bone en een grovere vacht, terwijl de Engelse Sheltie vooral wordt geroemd om zijn sierlijke expressie. 
 

Naar onze mening moet er hoe dan ook voor worden gewaakt dat de uitgangspunten niet te ver worden doorgevoerd en de verschillen te veel worden overtrokken. Vaak werd door voor ons wildvreemden gewezen op de fijne expressie van onze Yoshi, een 100% Amerikaan, met inderdaad een stevig bone. Laten we er asjeblieft voor waken dat de Sheltie ook vooral een, zij het mooie, werkhond blijft, een kenmerk dat toch in beide uitgangspunten prominent naar voren komt.

Wij zijn meer gecharmeerd van het Amerikaanse type, dat betekent echter niet dat wij geen oog en vooral ook waardering hebben voor Engelse shelties, zeker wanneer die de, wat ons betreft noodzakelijke werklust bezitten. Helaas proeven we vooral ook in het Nederlandse fokkerswereldje nogal eens een antipathie tegen de Amerikaanse sheltie. Misschien is het streven naar ‘best of both worlds’ eigenlijk zo gek nog niet.

Laatst aangepast op zondag, 04 december 2011 19:21