DIMDY.NL

Peter en Lucie Furer

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte

Ice

E-mail Afdrukken PDF

ice_hoofdpagina.jpg 

foto door Joyce Westelaken

Ice (15-10-2004)

Ice is de jongste telg van onze Sheltie-bende. Ze is ook echt een ondeugende benjamin, altijd in voor een spelletje zowel met ons als met de kinderen. Je kunt echt merken dat zij van jongs af aan met de kinderen is opgegroeid. Yoshi vindt het prima dat de meiden er zijn en kan het ook goed met ze vinden maar ze zal niet snel echt met ze spelen. Bij Ice is dat een heel ander verhaal, die vindt het geweldig om met ze te spelen. Dat wil zeggen, met onze eigen kinderen, vreemde kinderen is een ander verhaal.
Zoals al eerder gezegd is Ice een kind van Denzell en Akita. We hadden niet gedacht dat ooit iemand Denzell zou willen gebruiken, hij was toch wel erg groot en had ook nog een stel gigantische prikoren! Maar Carla keek gelukkig verder dan die "onvolkomenheden" (althans volgens de rasstandaard) en zag zijn gouden karakter en werklust... Dus toen ze ons vroeg of we niet graag een pup van Denzell wilden hebben, hebben we geen seconde geaarzeld en meteen volmondig JA gezegd. In oktober 2004 zijn uit deze combinatie vier pupjes geboren, wij wilden heel graag een bluemerle teefje en dat is dus Ice geworden.

Ondanks de grootte van haar vader is Ice maar 36 centimeter hoog geworden, niet ideaal voor de behendigheid maar wel volgens de rasbeschrijving.
Ice doet de karakterbeschrijving van de Sheltie eer aan. Ze is erg terughoudend naar vreemden, vooral naar mannen. Ik moet zeggen dat het veel erger is geweest en dat ze nog steeds groeit wat dat betreft maar echt vrij zal ze op dat punt waarschijnlijk nooit worden. Hoeft ook niet, voor ons is het gewoon een heerlijk beest, echt een gezinshond. Als we gaan wandelen en de kinderen lopen wat te ver van ons vandaan weet ze niet hoe ze heen en weer moet rennen om te proberen de boel bij elkaar te houden.
Verder zit er lekker veel werklust in, het is echt een felle tante. Met uitlaten wil ze altijd voorop lopen en als dat niet lukt (omdat het lang niet altijd mag!) wordt ze zo venijnig dat ze aan allerlei struiken en planten gaat lopen rukken die ze toevallig tegenkomt. Wat dat betreft noemen wij haar wel eens "S5"-hondje.

De eerste twee jaar van haar leven heb ik met haar lessen gevolgd bij Ineke Bos in Oss. Heel leuk, erg gericht op het opbouwen van een band met je hond. Ook veel gewerkt met de clicker en daar haar allerlei leuke dingen mee geleerd. High-five, achtjes-lopen tussen je benen, skateboarden..... ze kan het allemaal en vindt het allemaal even leuk.
Toen ze rond een jaar oud was ben ik begonnen met behendigheid bij Jacky Jack Agility, de trainingsschool van Willem-Alexander en Natasja Kelders. Ze zag al snel de lol van het spelletje in en leerde snel. Tijdens de training is ze wel een behoorlijke bitch, iedereen die te dicht bij haar, haar vrouwtje (en dus haar worstjes) komt kan een snauw krijgen. Zodra de training voorbij is wil ze wel met allerlei hondjes spelen zolang ze maar niet te groot zijn.
Helaas was ik zo handig om na een klein half jaar training mijn enkelbanden in te scheuren en daarna kreeg Ice een nekblessure waardoor we in totaal ruim zes maanden uit de running zijn geweest. Daarna hebben we de training weer opgepakt en in mei 2007 hebben we bij KC Uden onze eerste wedstrijd samen gelopen. Dat was voor ons allebei even wennen, maar dat ging snel... in de twee wedstrijden die volgden hebben we onze U-tjes gelopen en mochten we door naar de B1. Daar lopen we nu nog steeds in, mede doordat we door verschillende oorzaken een flink aantal wedstrijden hebben moeten missen. Maar we genieten samen volop van het spelletje, we moeten samen nog een hoop bijleren maar ach....we hebben er allebei erg veel lol in en de rest komt vanzelf wel!

Ice gaat heel graag mee op de fiets, ze zit dan in een kinderzitje voor op het stuur met haar oren wapperend in de wind. We hebben ook fietskarretjes voor achter de fiets maar dat bevalt haar niet zo, ze jodelt dan de hele weg (ik wil voorop en niet achteraan!). Het scheelt wel iets als ik voorop ga fietsen zodat ze de hele familie achter zich ziet maar meestal vindt ze dat niet voldoende en blijft ze mopperen. Ach ja, zo hou je in ieder geval bekijks voor het geval we dat nog niet hadden met die twee doggyrides achter onze fietsen.

We wilden graag nakomelingen van Ice en Daan. Helaas is dat er niet van gekomen.

Wat nog wel leuk is om te melden is dat uit het nest van Denzell en Akita nog een hond in de behendigheid actief is. Jimi van Carla loopt in de A-large (hij heeft alle grote genen van zijn vader ingepikt) en toont dezelfde werklust als Ice en zijn vader en moeder.

Laatst aangepast op woensdag, 16 juni 2010 23:35