DIMDY.NL

Peter en Lucie Furer

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte

Daan

E-mail Afdrukken PDF

hoofdpagina.jpg

Daan (18-01-2004)

HD-A, Norberg waarde 40; CEA-vrij; MDR1-vrij (+/+)

Daan is geboren in Fort Lauderdale, Florida, hij is dus niet zo maar een Amerikaan, het is een FloriDaan. Daan is gefokt door Monica Palmero van Silvermoring's Shelties en geïmporteerd door Gerrit en Bea Enthoven van Pemrot. Daan zijn stamboom zit vol met Amerikaanse en Canadese kampioenen en ROM's. Van het gros van hen hebben we internetpagina's weten te vinden waarnaar we een hyperlink hebben opgenomen.

Toen bleek dat onze Ice volledig aan de raskenmerken voldeed, hebben wij het plan opgevat om ooit een keer met haar een nestje te fokken. Natuurlijk ga je dan vervolgens alvast een beetje rondkijken welke reu je graag zou willen gebruiken. Eén van de mogelijke reuen was Daan, toen nog eigendom van Gerrit en Bea Enthoven. Daan is een echte vertegenwoordiger van het Amerikaanse type. Daarnaast heeft Daan een superkarakter. Shelties zijn nogal eens gereserveerd. Nou, die gereserveerdheid is bij onze Daan ver te zoeken, het is een echte allemansvriend. Verder is het echt een heel relaxte hond, voelt zich overal thuis en vindt eigenlijk alles goed.

Op het moment dat Gerrit en Bea besloten om hun kennel in te krimpen en ons (via Carla Voorneveld) voorstelden om Daan over te nemen hebben we niet lang hoeven twijfelen en die kanjer in augustus 2006 op tweeëneenhalf jarige leeftijd opgenomen in onze roedel. Toen bleek ook al zijn supermakkelijke karakter, van aanpassingsproblemen heeft hij nog nooit gehoord. Hij was vanaf de eerste minuut thuis bij ons.

Daan heeft een flink aantal nakomelingen waaraan hij zijn vrije karakter heeft weten over te brengen.

Toen Daan nog bij Gerrit en Bea verbleef maakte hij er een sport van om "auto's te jagen". Wanneer hij in de gaten had dat er een auto in aantocht was, ging hij al klaar staan en zodra de auto vlakbij was, sprintte Daan weg. En zo probeerde hij de auto die aan de andere kant van het hek voorbijreed zo lang mogelijk bij te houden. Bij ons probeert hij hetzelfde ook wel eens te doen wanneer we met onze honden onderaan de dijk wandelen, hij gaat dan halverwege de dijkhelling in de starthouding staan en als hij de kans krijgt gaat hij de strijd met de passerende auto aan. Meestal proberen we hem daarvan te weerhouden omdat hij op dat moment niets meer ziet en er toch wel veel gaten en andere dingen in de dijk zitten. Moet ook nog wel even vermeld worden dat er een hek langs de bovenkant van de dijk loopt voor de schapen die er soms rondlopen. Daarnaast speelt Daan graag met Ice, dat is echt zijn maatje. Hij is daarbij alleen soms zo lomp dat hij zo nu en dan tot de orde moet worden geroepen. Zo komt het nogal eens voor dat hij, in de achtervolging Ice bij haar staart weet te pakken en haar vervolgens in het rond "smijt".

Daan is het eerste deel van zijn leven niet volop met kinderen opgegroeid. Daar is echter niets van terug te vinden, hij vindt het schitterend om mee de kinderen van school af te halen en hij heeft ook heel wat fans onder de vriendjes en vriendinnetjes van onze beide dochters.

Aangezien Daan pas op tweeëneenhalf jarige leeftijd bij ons is gekomen hebben we hem niet, zoals onze andere honden, kunnen opleiden van pup af aan. En dat valt te merken ook. Met de eind 2006 gestarte clickertraining ben ik na een paar lessen al gestopt. Ik had het gevoel dat Daan er nog niet klaar voor was om onder een bepaalde druk (hoe licht ook) te presteren. Hij deed alles perfect, maar de concentratie en het enthousiasme werden na een kwartier steeds minder. Het was gewoon mentaal te zwaar voor hem. Ik kon merken dat hij nog niet had geleerd om "verplicht" te spelen. We hebben toen besloten om langzaam te starten met de behendigheidstraining bij Jacky Jack Agility van Willem-Alexander en Natasja Kelders en hem zo zoveel mogelijk spelenderwijs op te leiden. Uiteindelijk heeft dat erin geresulteerd dat we in 2008 onze drie vereiste u-tjes in de A-klasse hebben behaald. Nadat we in 2009 door tijdgebrek maar een paar B1-wedstrijden hadden gelopen, waren we van plan om in 2010 meer wedstrijden te lopen. Maar de snelheid van Daan blijft in de wedstrijd ver achter bij de snelheid die hij inmiddels tijdens de training ontwikkelt. Dat geldt ook zeer zeker voor het enthousiasme. Daarom heb ik besloten om (in ieder geval voorlopig) te stoppen met het lopen van wedstrijden en te genieten van de trainingen. Want dat laatste is zeker het geval. Het is een redelijk lange weg gebleken om Daan 'te leren spelen' en de snelheid en kracht die Daan bij het auto's jagen laat zien, zal hij waarschijnlijk ook nooit laten zien bij de behendigheid. Maar er zit nog steeds progressie in, ook al is dat vooralsnog vooral beperkt tot de trainingen.

Maar hoe dan ook, of Daan nu wel of niet tot zijn maximale snelheid tijdens het behendigheidsspelletje komt is maar bijzaak. Met Daan hebben we een grandioze hond in onze roedel weten op te nemen en we zijn nog iedere dag blij dat we daar de kans toe gekregen hebben.

Laatst aangepast op dinsdag, 03 augustus 2010 14:31